خود در حال حيض - بنابر احتياط كفاره ء جمع بر أو واجب مى شود ، يعنى بايد يك بنده آزاد كند ودو ماه روزه بگيرد وشصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام آنها يك مد طعام بدهد ، وچنانچه هر سه برايش ممكن نباشد ، هر كدام آنها كه ممكن باشد واجب است انجام دهد ، وبنابر احتياط واجب استغفار هم بنمايد . مسأله 1674 - اگر روزه دار دروغى را به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وائمهء معصومين ( عليهم السلام ) عمدا نسبت دهد ، بنابر احتياط كفاره ء جمع - كه تفصيل آن در مسألهء پيش گذشت - بر أو واجب مى شود . مسأله 1675 - اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع يا استمناء كند ، بنابر احتياط براي هر دفعه يك كفاره بر أو واجب است ، واگر جماع يا استمناء أو حرام باشد ، بنابر احتياط براي هر دفعه يك كفاره ء جمع بر أو واجب مى شود . مسأله 1676 - اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، براي همهء آنها يك كفاره كافيست . مسأله 1677 - اگر روزه دار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد وبعد با حلال خود جماع يا استمناء نمايد ، براي آن كار يك كفاره وبراي جماع يا استمناء بنابر احتياط كفاره ء ديگرى واجب مى شود . مسأله 1678 - اگر روزه دار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه حلال است وروزه را باطل مى كند انجام دهد - مثلا آب بياشامد - وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه را باطل مى كند - غير از جماع واستمناء - انجام دهد ، مثلا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافيست . مسأله 1679 - اگر روزه دار آروغ بزند وچيزى از غذا در دهانش بيايد ، چنانچه عمدا آن را فرو ببرد ، روزه اش باطل وبنابر احتياط واجب كفاره هم بدهد ، وهمچنين است اگر آنچه در دهانش بيايد از صورت غذا بودن خارج شده باشد ، اگر چه در اين صورت احتياط مستحب اين است كه كفاره ء جمع بدهد ، واگر به